Babacım

Bir baba gittiğinde;

Arkanı yasladığın duvar

Sabahları sıcak ekmek

Okul harçlığı, otobüs bileti

Ciğerinden bir parça gider

Gider de gider…

En sinirli anında bile,

Dudağının kenarında bir gülümseme

Bayramda öpülecek el

Çocuklarımızı sırtında taşıyan

O sevimli dede gider

Gider de gider…

Bir içten “oğlum” sözünün sahibi

İnatçı bir siyasetçi

Koca bir beden

Çocuk bir yürek

Anneyle yapılan lüzumsuz tartışmalar

Heyecanlı bir taraftar

Çalışkan bir “Adam” gider

Gider de gider…

Bir sarılmaya, bir çift söze bile

Fırsat vermez Azrail

Vakit geldiği zaman

Sadece baban değil

Atan gider

Canın gider

Kanın gider

Gider de gider…

Dolmaz boşluğu kısa zamanda

Hep bir ses ararsın, bir nefes

Bir anahtar tıkırtısı

Yanlış bir iş yapınca

Gözünün içine bakılmasını

Ama sadece beklersin

Babam

“Huzur bir gülümsemeyle baslar…”

– Mother Teresa –

 

 

Çünkü;

Bir baba gittiğinde,

Sadece baban değil;

Bir dostun,

Bir arkadaşın,

Bir sırdaşın,

Bir öğretmenin,

Bir ustan,

Bir yanın gider…

Gider de gider  !

Anıldıkça ve hatıralar yaşadıkça, ölüm ne kadar da şaşkın ve çaresiz !

Babacım sen hep bizimlesin…

Leave a comment